خُِندِغ

سلام دوستایه من ، میخوام یکم با آداب و رسوم استان خودم هرمزگان عزیز آشنا تون کنم

فک میکنم از قشنگترین قسمت زندگی یعنی عروسی شروع کنم بهتر باشه

عنوان متنم رو ببینید یه بار ...

دیدید ؟ نوشتم خُندِغ

در زمانهای قدیم در هرمزگان زیبا به محض اینکه سور و ساط عروسی میخواست شروع بشه باید آشناها اطلاع پیدا می کردند که

مثلا عروسیه فلانیه ، در واقع این موضوع الان توسط کارت دعوت اعلام میشه ...

اما یکم قبل تر تو هرمزگان و شهرهای اطرافش برای اعلام این اتفاق خوشگل چند نفر خانم حالا یا از طرف خانواده عروس یا داماد یا هردو باهم یا خانمایی که کارشون این بود، عهده دار دعوت به مراسم عروسی بودند که بهشون میگفتند خُندِغ ...

افرادی که خندغ بودند با لباس نو و تمیز درب خونه ها میرفتن و با یه سری اشعار به زبون محلی افراد رو به عروسی دعوت میکردند و میزبانم با شیرینی و شربت ازشون پذیرایی می کردند

یکی از این اشعار رو میذارم واستون به زبون محلی و ترجمه شم میذارم ...

سلام دعات ایدادی زن کدرت لاری ایگو بفرمایید سر عروسی پشت شهربانی.

ترجمه : سلام سلامتو رسوند زن قدرت لاری گفت بفرمایید عروسی خونه شون پشت شهربانی

گاهی وقتا کار دعوت چند روز طول میکشید چون خندغ به روستاها و شهرهای اطرافم میرفتن برای دعوت
آشناهایه عروس و داماد

خیلی خوشگل بود این رسم یادش بخیر البته هنوزم بعضی از روستاهای استان و یا حتی بعضی از شهرها اینکار رو انجام میدن

احساس میکنم با اینکار صمیمیت بیشتری موج میزد بین اقوام و دوستان ...

کاش برگردیم به اون زمان قدیم که نه کارت دعوتی نه موبایلی نه تلفنی بود تا برای دیدن همدیگه و جویایه حال هم مجبور بشیم

بلند شیم از جامون و بریم به هم سر بزنیم

یادش بخیر قدیما...

این بود مراسم دعوت به عروسی در زمان قدیم و تا حدودی الانه هرمزگان ...

روزهایه دیگه بقیه مراسم عروسی رو میذارم ...

منتظر باشید دوستان